Poezii Constantin Belimace - Călgăriţa

Călgăriţă rasă lungă
Blăstimarea mea s-ti-agiungă
Că ti feaţişi di niştire
Di cînd eşti tru mănăstire!

Giurai bana că va-ni dai!
Prin mini ti sprigiurai
“Costandine” cînd dzâţeai’
Tut cu lăcrîni plîndzeai!

Mi-arîseşi amar pi mini
Te lăişi feată pri tine
Că-ţi tăl’aşi doaule cusiţă
Di ti feaţişi călgăriţă.

Mănăstirea s-u-ardă foclu!
Vîrnă s-nu-l’i cunoască loclu
Su-ardă foclu pănă-mpade
Foclu-asfulgului ţi cade!

Ca s-nu s-ducă s-călgărească’
Featili, gionl’i s-glărească